PASTORAALHOEKJE WEEK 33

Niemand buitengesloten
We hebben het allemaal wel eens meegemaakt. Je bent even naar buiten en de wind slaat de deur achter je dicht. En de sleutel …… die heb je natuurlijk binnen laten liggen! Dus buitengesloten! Dan heb je enkele schrikseconden nodig eer je terug normaal kunt denken: Wie heeft er een sleutel? Wie kan ik bereiken die me hierbij kan helpen? Buitengesloten, zo voelt ook de vrouw zich uit het evangelie van komende zondag. Een moeder die zich zorgen maakt over haar zieke kind. We kunnen ons goed voorstellen, dat ze reeds al wat mogelijk was, heeft gedaan om haar dochtertje te helpen. Maar Jezus lijkt haar niet te zien. Misschien wel tegen alle verwachting in had ze toch gehoopt. Maar de leerlingen laten haar niet toe. In haar grote nood geeft ze echter niet op, ze laat zich niet zomaar afwijzen, zodat haar voortdurend aandringen op de zenuwen van de leerlingen gaat werken. En Jezus laat zich door haar hardnekkigheid raken. Het is de enige keer, dat in de evangeliën wordt vermeld, dat Jezus zich laat overhalen. Ze toont voor ons aan dat Jezus zich laat beroeren. En ze toont ons aan dat Jezus zich laat uitdagen door mensen, die daar heel hun geloof voor in de weegschaal gooien. Mensen die zich niet met eenvoudige antwoorden laten afschepen. Antwoorden die erop wijzen dat het altijd zo geweest is, dat normaal wordt gehandeld zoals het gewoonterecht het gebiedt. Jezus laat zich overhalen. De niet aflatende zorg van de vrouw voor haar dochtertje heeft Hem overtuigd. Die hardnekkigheid mag ons moed geven. Ze toont aan dat de geloofsgemeenschap uitbreidt. Dat iedereen tot de gemeenschap met onze God kan en mag toetreden.
Diaken Jan Foesenek

Pastoraal Hoekje week 32

Hang de vlag uit voor Maria!
In het weekend voor 15 augustus, het hoogfeest van Maria ten Hemelopneming zullen de mooie Ommegangvlaggen wapperen in onze stad. Ik wil de organisatie die dit verzorgt oprecht danken. Van harte wil ik u uitnodigen om daarbij aan te sluiten. Zo staan we stil bij de eerste Ommegang van 15 augustus 1945 uit dank voor de bevrijding van onze stad. Het is een groet aan Maria, de moeder van Jezus en ons allen. De vlag uithangen voor iemand geeft mij een feestelijk gevoel en hopelijk u ook. Tevens is het nu een getuigenis van ons geloof. We laten aan anderen zien wat ons raakt. We durven voor ons geloof uit te komen om vredelievende wijze. Als u de vlag wilt aanschaffen kunt u deze kopen voor € 15,00 in de Gertrudiskerk, de Lourdeskerk, de pastorie op Stulemeijerlaan 8 en bij Wim van Poppelen.
Op 15 augustus is er om 19.00 uur een feestelijke eucharistieviering in de Lourdeskerk met medewerking van het kerkkoor Onze lieve Vrouw van Lourdes en deelnemers van de Maria-Ommegang.
Van harte hoop ik dat deze Mariadag ons mag inspireren en goed doen.
Vrede en Alle Goeds
Pastoor Paul Verbeek

Pastoraal Hoekje week 31

Het zijn de kleine dingen die het doen! 
Lieve mensen!
We mogen genieten van de zomervakantie na een jaar hard werken. Ook voor het parochieleven is dit een time-out. Dat is goed omdat er zoveel werk is verzet door jong en oud. Even rust en afstand nemen kan onze accu doen opladen.
In deze tijd van het jaar kijken we anders naar de dingen. We kunnen opnieuw geraakt worden door kleine dingen b.v. een vogeltje in de tuin. Anders lopen we eraan voorbij, maar nu geeft het iets extra’s aan onze dag.
Op het strand of op een terras kunnen velen van ons zich uren vermaken door alleen maar te kijken naar wat er om ons heen gebeurt. Het zijn de kleine dingen die het doen.
In de jaren 70 werd dit al door Saskia en Serge gezongen. Diverse koren zingen het hen graag na. Het is een lied met inhoud wat door iedereen begrepen wordt.
Van harte hoop ik, dat we in de vakantieperiode van een hoop kleine dingen kunnen genieten.
Immers als je geniet, doe je weer energie op!
Zo kunnen we samen fris en vol spirit het nieuwe werkjaar tegemoet zien.
U allen een goede vakantie toegewenst!
pastoor Paul Verbeek

Pastoraal Hoekje week 30

Ieder kind is uniek…
De vakantietijd is voor veel mensen een tijd van nieuwe dingen zien, meemaken en ervaren. Een tijd van grenzen verleggen of overgaan, voor sommige mensen die op reis gaan letterlijk, voor sommige mensen ook figuurlijk. Wij gaan dit jaar het land niet uit maar hebben voor ons zelf wel een paar uitdagingen gesteld. Nou ja, eigenlijk voor onze kinderen. Een van die uitdagingen is om te proberen onze zoon wat sneller te laten worden in zijn doen en laten. Want zo kregen we te horen op school, het gaat uitstekend met hem maar hij zou soms echt wel wat sneller mogen zijn. En sinds we dat weer eens gehoord hebben, is het ons ook weer eens opgevallen hoe lang het duurt voordat hij zijn schoenen heeft gestrikt, zijn fiets heeft gepakt en ga zo maar door. Het tegenovergestelde is het geval bij onze dochter. Daar hebben we weer een andere uitdaging mee voor ogen. We zouden het een hele prestatie vinden als zij aan het einde van de vakantie zelfstandig zou kunnen fietsen. Fietsen kan ze al en goed ook, maar als je tegen haar zegt dat ze moet stoppen, racet ze je gewoon voorbij. We zijn er nog steeds niet achter of het eigenwijsheid van haar is, of dat ze het te spannend vindt om te stoppen. Want toen we haar een beloning van een ijsje van de ijsboerderij in het vooruitzicht stelde als ze keurig op tijd zou remmen en afstappen, deed ze dat tot onze verbazing meteen. Maar de volgende avond was ze weer spontaan vergeten hoe het moest. Voor de jongste van de drie, die op zichzelf al een uitdaging is, zou het fijn zijn als zij aan het einde van de vakantie uit de luiers is. Maar hoe we dat aan gaan pakken, daar moet ik nog eens over nadenken.
Wonderlijk toch hoe verschillend ze alle drie zijn en hoe je zelf als ouder ook heel verschillend op ze reageert. Het meest bijzondere vind ik vooral dat je steeds weer ziet en ervaart dat ze alle drie uniek zijn. Ze mogen dan wel op mij of mijn man lijken, maar wat er in hen omgaat en wie ze zijn, bepalen ze zelf. Je mag ze alleen maar als ouder een stukje begeleiden en hopen dat ze op de juiste momenten zelf de keuzes maken die voor hen het beste lijken te zijn. En als dat toch niet de juiste keuze blijkt te zijn, hoop ik dat ze weten dat wij er altijd voor hen willen zijn.
Mary Zopfi-de Bruijn, pastoraal werkster Lievevrouweparochie

 

Pastoraal Hoekje week 29
Twee lege bureaus, alles uitgezocht en opgeruimd. Zowel in Rotterdam als Bergen op Zoom zijn ze bijna klinisch leeg. En thuis een stapel met kleren en spullen en spellen. En een heuse sprookjesboom. Als u dit leest is mijn vakantie al begonnen en ben ik op kamp met de scouting. Daarvoor is die sprookjesboom, als onderdeel van het themaverhaal.
Als kind begon mijn vakantie ook altijd met scoutingkamp en het inpakken van de hikerugzak. Even er tussen uit, even ergens anders zijn en tegelijk iets leren over jezelf.
Ik wens u een hele goede zomer toe. En al het goede tot we elkaar weer terugzien. Het lied uit de slotviering voor kinderen, tieners en jongeren past daar goed bij:
“Ga met God en Hij zal met je zijn
tot wij weer elkaar ontmoeten
in Zijn naam elkaar begroeten
Ga met God en Hij zal met je zijn”
Pastor Fredi Hagedoorn