PASTORAALHOEKJE WEEK 42

Wees niet bang om voor uw mening uit te komen …
De plaatselijke Joodse leiders stellen Jezus een strikvraag: “Moet je aan de Romeinse keizer belasting betalen of niet?” Wie Jezus in de luren wil leggen moet vroeg opstaan. Zo gemakkelijk laat Hij zich niet beetnemen. En ze hadden hun verhaal toch zo goed ingekleed. We stellen Hem gewoon voor de keuze tussen keizer en staat aan de ene kant en God en religie aan de andere kant. En voor welke kant Hij ook kiest, vallen ofwel de vertegenwoordigers van de Romeinse keizer, ofwel de vertegenwoordigers van de Joodse religie over Hem heen.
Maar zo gemakkelijk laat Jezus zich niet vangen. Met een meesterlijke perfectie omzeilt Hij alle klippen en hindernissen waarmee de vraagstellers Hem willen bedonderen. Jezus gaat niet met hen in debat, maar door doelbewust hun vraagstelling te doorzien en als vals te ontmaskeren, en dat met een ontwapenende eenvoud.
Niet de keizer OF God, niet de staat en de mensen OF het geloof en de religie, neen: “Geef de keizer wat van de keizer is en geef aan God wat van God is!”
Christen zijn betekent niet dat je hoeft te kiezen tussen God en de wereld. Jezus maakt ons duidelijk: ons leven in de maatschappij EN onze religieuze overtuiging, ons geloof aan God, die vormen één geheel. We mogen dus als Christen in de maatschappij leven en ook onze verantwoordelijkheid voor de medemens serieus nemen. En dat in de meest verscheiden mogelijkheden, die in de huidige maatschappij en in ons leven voorhanden zijn. We mogen onze gelovige mening laten horen …
Diaken Jan Foesenek

Pastoraal hoekje week 41

De eerste stap is alweer gezet…
Afgelopen week was de informatieavond voor de ouders van de kinderen die het komende jaar de communie in onze parochie willen doen. Dit jaar gaan we net als de afgelopen twee jaar weer werken met het project ‘Blijf dit doen’. Een leuk project zowel voor ouders, kinderen als voor ons, de begeleiders. Wat ook hetzelfde is, is dat we weer met één werkgroep de voorbereiding voor alle kinderen doen. De kinderen die hun communie doen in de Gertrudiskerk en de kinderen die hun communie doen in de Lourdeskerk trekken de komende maanden weer samen op. Toch zijn er wel wat veranderingen, zo is de werkgroep van samenstelling veranderd. Sommige vrijwilligers zijn gestopt andere vrijwilligers zijn er bij gekomen. De locatie van de zondagochtendbijeenkomsten is veranderd en hier en daar hebben we wat kleine dingen veranderd, die uit de evaluatie van vorig jaar meegenomen zijn. Het belangrijkste is natuurlijk dat er weer een hele nieuwe groep kinderen is. Zij hebben allemaal hun eigen verhaal, hun eigen vragen en eigen inbreng.
De sfeer afgelopen dinsdag was goed, ook binnen de werkgroep merk ik dat we er weer zin in hebben. Voor de ouders die hun kind nog willen aanmelden, maar helaas er dinsdag niet bij konden zijn. Wil ik vragen of zij even contact op willen nemen met de pastorie. Tot 1 november kan iedereen zijn of haar kind nog aanmelden. We zijn benieuwd wat voor een feest het dit jaar weer zal worden.
Mary Zopfi-de Bruijn, pastoraal werker

Pastoraal hoekje week 40

Franciscus, zo vrij als een vogel
Lieve mensen!
Op 4 oktober vieren we Werelddierendag, op het feest van Franciscus van Assisi.
Franciscus was een zoeker. Toen hij ziek van de oorlog met Perugia terugkwam, begon zijn leven een andere wending te krijgen. Hij ontdekte dat status en bezit niet het volmaakte geluk konden bieden. De ontmoeting met een melaatse medemens betekende een radicale ommekeer in zijn leven. De boodschap van het Evangelie zette hem aan tot radicale navolging van Christus. Het zorgde zelfs voor een breuk met zijn familie. Geheel vrijwillig deed hij afstand van al zijn bezittingen. In vrijheid koos hij voor het bestaan van een bedelaar.
Door deze radicale keuze voelde hij zich zo vrij als een vogel. Deze vrijheid werkte heel aanstekelijk. Al heel snel kreeg hij volgelingen. Mannen en vrouwen, zelfs gehuwden, raakten in de ban van deze nieuwe manier van leven. Zo ontstonden de drie orden: Franciscanen, Clarissen en de Derde Orde (die van de gezinnen).

Wanneer op een gegeven moment de organisatie van zijn religieuze beweging Franciscus zelf ging beknellen, nam hij hiervan afstand. Hij gaf de leiding over aan anderen.
Zo bleef hij een vrije vogel, ten dienste van de Heer. Dit zorgde ervoor dat hij in de buurt van Bevagna zelfs de taal van de vogels verstond en voor hen zijn beroemde vogelpreek kon houden. Op een bepaalde manier werd hij één van hen.
Net als de vogels zwermde hij van de ene plek naar de andere. Hij zong hun lied en dat van de Schepper van al wat leeft. Hij was ontwapenend en straalde vrede en alle goeds uit. Hij zocht beschutting in een grot, wat voor hem gelijk viel met de veiligheid van een nest voor een vogel. Deze eenheid tussen mens en schepping is uniek en werkt nog altijd aanstekelijk.
Al lijkt hij voor sommigen een rare vogel, toch weet hij mensen voor zich te winnen.
Het ideaal van evangelische vrijheid blijft ook nu mensen aanspreken.
Van harte hoop ik dat ook wij ons regelmatig, zoals Franciscus, zo vrij als een vogel mogen voelen.
Vrede en Alle Goeds!
Paul Verbeek, pastoor

PastoraaL hoekje week 39
Wat hebben een bos bij avondschemering, de koekvormpjes van de parochie en rollen wc-papier met elkaar gemeen? Op zich niets, zou je zeggen. Toch speelden ze alle drie een rol in de opstart van de activiteiten voor vormelingen, tieners en jongeren. Om maar met dat bos te beginnen: daar vond de aftrap plaats voor de jongeren van The Next Step. Met een GPS tocht testten we ons richtingsgevoel en onze speurneus, we losten ondertussen een mysterie op. De groep begon zo op een ontspannen en inspannende manier aan het nieuwe jaar en de jongeren leerden elkaar beter kennen.
De koekvormpjes had ik meegenomen naar de informatieavond van het vormsel, om de aanstaande vormelingen uit te leggen dat zij niet als koekjes in allemaal dezelfde vorm eruit zullen komen. Nee dit sacrament wil hen juist kracht geven en bevestigen wie zij zelf zijn en hun wens om te geloven onderstrepen.
Een keuze die de meeste tieners al voorzichtig gemaakt hebben, nu zij lid zijn van On the Move. Op de wc-rollen schreven zij in twee groepjes zoveel mogelijk complimenten op die ze elkaar willen geven. Daarna hoorden ze over het compliment wat God aan mensen maakt, dat Hij zag dat het goed was! Kortom: we zijn begonnen!!
Pastor Fredi Hagedoorn

Pastoraal hoekje week 37

Vergeving
In het evangelie van komende zondag antwoordt Jezus op een vraag van Petrus om “niet tot zevenmaal te vergeven”, maar “tot zeventig maal zevenmaal te vergeven”. Het is dan voor ons wel heel gemakkelijk om te zwaaien met het evangelie en te roepen, te wijzen, te zeggen: hier zie, het staat erin: “tot zeventig maal zeven maal moet je vergeven”. Altijd moet je vergeven …
Maar vergeven is voor ons een gevecht. Hoe mooi ook, de passage over vergeven is één van de meest confronterende uit heel de Bijbel. Het snijdt in ons hart, en het snijdt in ons geweten.
Vergeven is o zo moeilijk … En toch …
Toch is het de enige manier om het kwaad een halt toe te roepen. De enige manier om de toekomst niet uit te leveren aan het falende verleden. De geschiedenis herhaalt zich steeds weer. We zijn in dat opzicht hardleers. Onze wereld is een brandhaard van conflicten en op vele plaatsen is er (oorlogs)geweld. Om de minste of geringste reden zijn we onverdraagzaam. Zinloos geweld is aan de orde van de dag. Kwaad en zonde schreeuwen om vergelding, oog om oog, tand om tand; u kent het wel … het is de natuurwet. Het zit ons ingebakken, zoals ook alle ingehouden geweld. Het is aan ons om een andere houding aan te nemen; wij kunnen de wereld veranderen, als we er maar aan beginnen … Al lijkt ons beginnen slechts een druppel op een gloeiende plaat, maar als er niemand begint, zal het ook nooit veranderen. Alleen vergeving legt de spiraal van het geweld stil. Alleen vergeving maakt van ons nieuwe mensen …
Diaken Jan Foesenek, R.-K. Lievevrouweparochie