INSPIRATIE

We hopen dat u op deze pagina inspiratie vindt voor kracht en troost in deze moeilijke tijden. Heeft u zelf een mooie tekst, zend hem in naar lievevrouweparochie@gmail.com. Het pastoraal team beslist over eventuele plaatsing.

“de Gedaanteverandering van de Heer”
Op donderdag 6 augustus 2020 vieren we in de Katholieke Kerk het feest van “de Gedaanteverandering van de Heer”. Wat op de berg Tabor aan enkele ‘uitverkorenen’ te beurt is gevallen, geldt voor heel de Kerk. We vinden deze overtuiging terug, zowel in het openingsgebed als in de prefatie, die, zoals steeds, de kern van dit feest verwoordt:

Klik hier: Gedaanteverandering van de Heer

 

 

 

Johannes Maria Vianney – Pastoor van Ars
priester
Gedachtenis op 4 augustus

Jean-Marie Vianney, pastoor van Ars, werd in 1786 in de omgeving van Lyon geboren. Eerst na veel moeilijkheden overwonnen te hebben kon hij tot priester gewijd worden. Benoemd tot pastoor in het dorp Ars in het bisdom Belley, leidde hij zijn parochie op zeer bijzondere wijze door zijn voortdurende prediking, en bracht deze door zijn versterving, gebed en naastenliefde, tot grote bloei. Als biechtvader had hij een grote naam en allerwegen kwam men naar hem toe om zijn geestelijke bijstand te vragen. Hij stierf in 1859 op 4 augustus.
Klik hier: Gebed van liefde van de H. Pastoor van Ars.

 

 

 

—————————————————————————————————–

10-07-2020 Extra Relivisie

Klik hier: Relivisie Extra 10-07-2020

 

 

—————————————————————————————————–

—————————————————————————————————–

—————————————————————————————————–

—————————————————————————————————–

Ter lezing op 13/14 juni 2020 

“De tijd zijn wij. Zoals wij zijn, zo is onze tijd”

Download hier de brief Bisschop Liesen Sacramentsdag 2020

—————————————————————————————————–

—————————————————————————————————–

—————————————————————————————————–     

Van Duinkerken werd tijdens de 2e wereldoorlog op 4 mei 1942 door de Duitse bezetter aangehouden en net als sommige andere schrijvers en journalisten, waaronder Simon Vestdijk gegijzeld. Van Duinkerken werd afgevoerd naar het Kleinseminarie Beekvliet in Sint Michielsgestel en daarmee afgesloten van de buitenwereld. Er mocht wel (gecensureerd) geschreven worden naar familie.
De katholieke Van Duinkerken schreef heel veel tijdens zijn gijzeling in Sint Michielsgestel.
Op 7 juli 1942 , na 3 maanden dus, doet hij een verzoek om zijn vrouw te mogen ontvangen en tot zijn grote vreugde wordt toestemming verleend voor een bezoek.
Aan zijn vrouw Nini worden  “vijf volle uren” toegestaan van ’s morgens halftwaalf tot ’s middags halfvijf, op dinsdag 22 juli.
De dag na het bezoek van zijn vrouw vereeuwigt hij haar in een gedicht : “De Wuivende”. Het schildert haar zoals zij, na het vertrek uit het kamp, te voet langzaam uit zijn ogen verdwijnt terwijl zij de weg door de korenvelden neemt , terug naar het station in Den Bosch, zwaaiend met haar zakdoek, steeds kleiner wordend aan de horizon.

De Wuivende

Mijn vrouw is de wuivende, die met haar zakdoek
in ’t licht langs het korenveld gaat.
Zij zendt mij een uiterste teken van liefde
nu zij mij, gedwongen , verlaat.

Wie weet voor hoelang zij vertrekt ? Ik blijf eenzaam
doch jubel slaat op in mijn bloed.
Ik voel mij niet langer gevangen ; rondom mij
is alom haar wuivende groet.

Mijn God in de hemel, die ’t ziet, en die weet
hoe ik nooit voor mijzelven iets vroeg
– Al wat Gij mij gaaft heb ik dankbaar aanvaard
en Gij gaaft mij geluk genoeg !-

Verhoor voor vandaag en de rest van mijn leven
één enkele bede van mij :
Dat altijd mijn vrouw als uw teken van liefde
voor mij deze wuivende zij.

Haar simpel bewegen der hand bij haar afscheid
zond mij het geheim tegemoet,
Waarom Gij uw engel zijn boodschap liet zeggen
beginnende met ‘Wees Gegroet’!

Want al wat beweegt , hier op aarde, in de zee
langs uw heemlen vol heerlijkheid
Is niets dan een wuivende groet aan de ziel
om te zeggen, hoe goed Gij zijt.

Wie God wil begrijpen die heeft niet genoeg
aan ons vorsende mensenverstand.
Hij ziet naar het dansen van sterren en golven
en ’t wuiven der dierbaarste hand.

Al wat ik geloof en belijd vat ik samen
in deze, mijn opperste wet :
Mijn ziel zij een wuivende groet aan mijn God
want ik heb geen volmaakter gebed.

Mijn ziel zij een riet aan de stroom der genade
en een wuivende golfslag, die spoelt
Langs de zoelheid der kust, en een graanveld in zon,
dat de tocht van de zomerwind voelt.

Mij ziel zij gelijk aan de ziel van de vrouw
die mij toezond uw godlijke groet
Want zij is de wuivende, die Gij mij gaaft
en ik dank U, het leven is goed.

Anton van Duinkerken, 23 juli 1942

—————————————————————————————————–

Gebed: Bisschop J Liesen